Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt j.w. WSA w Rzeszowie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], utrzymującą mocy decyzję Wójta Gminy [...] o przyznaniu mu pomocy w formie zasiłku stałego oraz składki zdrowotnej.
Po doręczeniu skarżącemu sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia wyroku zwrócił się on o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej, powołując się przy tym na korzystanie ze świadczeń pomocy społecznej i zły stan zdrowia, przez co nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania ponieść związanych z tym wydatków.
W złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu PPF obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministarcyjnym w zakresie prawa pomocy, skarżący na podstawie w/w okoliczności zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wg zawartego w tym wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca:
- - prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe,
- - jest współwłaścicielem 5 budynków mieszkalnych o pow. ok. 870 m², budynków gospodarczych o pow. ok. 392 m² oraz nieruchomości rolnej o pow. ok. 9 ha,
- - nie posiada żadnego stałego źródła dochodów; na zakup leków, opał, energię elektryczną i utrzymanie mieszkania przeznacza ok. 250 zł. miesięcznie, posiada konto bankowe ale jego stan jest mu nieznany.
Wnioskodawca poinformował przy tym o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata w sprawie toczącej się w Prokuraturze Rejonowej [...] pod sygnaturą [...].
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na podyktowane przedmiotem sprawy i przysługujące mu z mocy prawa zwolnienie od nich – art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej/.
W tej sytuacji wniosek o ustanowienie radcy prawnego dotyczy przyznania skarżącemu częściowego prawa pomocy, czego niezbędnym warunkiem jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy.
Ocena całokształtu sytuacji materialno – bytowej J. S. wskazuje, że przesłanka ta została przez niego spełniona. Została ona dokonana na podstawie powyższych informacji skonfrontowanych z zalegającym w aktach administracyjnych sprawy organu I instancji wywiadem środowiskowym; wynika z niego, że skarżący jest osobą z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, niezdolną do pracy, po zawale serca, z nadciśnieniem tętniczym, wymagającą leczenia neurologicznego, nie posiadającą żadnego stałego źródła dochodu. W zestawieniu z aktami administracyjnymi sprawy należy też dokonać istotnej korekty jego oświadczenia majątkowego; z ich analizy wynika, że wskazaną we wniosku PPF współwłasność 5 mieszkań odnosi do liczby pomieszczeń w zamieszkiwanym przez siebie domu o pow. ok. 87 m², zaś faktyczna powierzchnia gospodarstwa rolnego którego jest współwłaścicielem to 0,94 ha przeliczeniowego /1,18 ha fizycznego /obliczony przez organy, a przypadający na niego wg udziału dochód z tego gospodarstwa w kwocie 48,98 zł. miesięcznie został zakwestionowany we wniesionej przez niego skardze/.
Powyższe w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnia pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego, którego w opisanej powyżej sytuacji – występując o przyznanie zasiłku stałego na zakup żywności, leków, opału, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, odzieży, butów i napraw w mieszkaniu – nie jest w stanie ustanowić własnym staraniem, a czego jedynym wyznacznikiem są posiadane możliwości finansowe. Odmienne uznanie pozbawiałoby go możliwości skorzystania z pełni przysługujących ustawowo uprawnień, w tym do kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji.
Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.