Uzasadnienie
Uzasadnienie
D. i W. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr [...] Miasta D. obszaru położonego w obrębie ul. K. Ponieważ wyżej określona uchwała została uchylona uchwałą tego organu nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., w związku z tym Sąd wezwał skarżących, czy wobec tego faktu podtrzymują swoją skargę, wyznaczając im 7 dniowy termin do złożenia oświadczenia w tym przedmiocie pod rygorem przyjęcia, że ją podtrzymują.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 23 kwietnia 2008 r. (dowód zwrotne potwierdzenia odbioru wezwania).
Skarżący pismem z dnia 7 maja 2008 r. (data nadania w UP D.
- 1) cofnęli skargę podając, że "stała się ona bezprzedmiotowa i jej nie podtrzymują".
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd wobec braku przesłanek wyłączających skuteczność oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi, mimo przekroczenia przez nich zakreślonego terminu do jego złożenia, uznał je za skuteczne - przyznając tym samym prymat decydowania przez skarżących o przedmiocie postępowania.
W tej sytuacji, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.