Uzasadnienie
C. D. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (tj. zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożyła do nie zakończonej przed WSA sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1263/11, dotyczącej skargi na decyzje SKO (dalej SKO) o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Ze względu na przedmiot sprawy strona zobowiązana jest do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została dokładnie opisana w druku urzędowym PPF. Z treści tego dokumentu wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wraz mężem oraz synem gospodarstwo domowe w domu o pow. 100 m². Mąż strony oraz syn jest inwalidą pierwszej grupy. Rodzina utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości 2688 zł. Wydatki konieczne stanowi gaz, energia elektryczna, opał, telefon, leki, podatki, kanalizacja. Ponadto z dochodów potrącane są należności poddane egzekucji w wysokości 579 zł miesięcznie. W bardzo złym stanie zdrowia znajduje się syn skarżącej. Z opisu choroby wynika, że osoba ta wymaga od rodziny stałej i wymagającej opieki.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych. spowoduje uszczerbek na poziomie bieżącego utrzymania (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Przedstawiona dokładnie w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej udowodnia brak realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych.
O powyższej ocenie świadczy niewielka jak na potrzeby rodziny kwota łącznych dochodów. Na brak wystarczających zdolności majątkowych naprowadza stan zdrowia męża i syna wnioskującej o prawo pomocy. W tych okolicznościach, podjęcie jakiejkolwiek pracy przez wymienionych jest absolutnie niemożliwe. Osoby te z trudem są w stanie podołać zwykłym czynnościom życia codziennego. Dochody rodziny, choć w stałej wysokości, w całości są pochłaniane przez wydatki konieczne a w tym potrącenia komornicze. Wobec tego nie można wymagać od wnioskującej pokrycia choćby w niewielkiej części kosztów sądowych. Spowodowałoby to niewątpliwy uszczerbek i tak niewysokiego poziomu życia członków gospodarstwa. Instytucja prawa pomocy została przewidziana dla osób żyjących w opisanych przez C. D. warunkach.
Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.