Uzasadnienie
W dniu 20 grudnia 1994r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, wpłynęła skarga na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Wojewódzkim Sejmiku Samorządowym w [...] z dnia [...] listopada 1994 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Miasta [...] z dnia [...] września 1994r. znak: [...], którą wyrażono A. O. zgodę na adaptację suszarni na cele mieszkaniowe.
Z uwagi na śmierć części skarżących i uczestników, postępowanie sądowe kilkakrotnie zawieszano, ostatnio postanowieniem z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II SA/Rz 524/07.
Pismem z dnia 28 września 2011r. wezwano H. L., K. P., S. B., H. B., L. K., U. M., E. U., T. R., J. B., E. T., oraz A. H. - następcę prawnego po T. H. i E. K., A. W., G. L., P. K. – następcom prawnym po S. K. do złożenia oświadczenia czy podtrzymują skargę. W wezwaniu tym wskazano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarga została wycofana.
Wezwania o udzielenie wyjaśnień w przedmiocie podtrzymania skargi zostały doręczone w sposób prawidłowy, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy dowody doręczenia.
W zakreślonym terminie wyżej wymienieni skarżący i następcy prawni, nie złożyli oświadczenia. Jedynie T. R. poinformowała Sąd, że "z treści pisma nie wynika, że jest stroną postępowania, mieszka w innym bloku, nigdy nie korzystała z budynku mieszkalnego "c" i nie rości sobie pretensji do korzystania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd zobligowany jest do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że okoliczność taka zachodzi w niniejszej sprawie. W przedmiotowej sprawie skarżący i ustaleni następcy prawni skutecznie cofnęli skargę. W ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne, zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi H. L. i innych na wymienioną na wstępie decyzję Kolegium Odwoławczego przy Wojewódzkim Sejmiku Samorządowym w [...] z dnia [...] listopada 1994 r. podlega umorzeniu.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.