Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 11g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687) uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: Rozbudowa Al. [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi oraz przebudowami istniejących sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii na następujących działkach objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji – pas drogowy: w obrębie ewidencyjnym nr [...] [...], powiat miasto [...]: 6/2(6), 8/4 (8/2), 18/12 (18/6), 19/4 (19/2), 514/19 (514/10), 514/22 (514/13), 565/23 (565/21), 567/1 (567), 4/2, 4/3, 4/4, 4/6, 4/9, 4/10, 4/11, 4/12, 5/2, 474/1, 474/2, 480 (w nawiasach numery działek przed podziałem) na rzecz Prezydenta Miasta [...], w części dotyczącej pkt I i III decyzji i jednocześnie orzekł w tym zakresie, w pozostałej zaś części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W dniu 9 września 2013 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 11f ust. 3, 4 i 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. o realizacji inwestycji drogowej doręczył wnioskodawcy, natomiast pozostałe strony postępowania zawiadomił o jej wydaniu. W zawiadomieniu tym zawarto informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji oraz wskazano, że pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia zawarte jest w tejże decyzji. O wydaniu powyższej decyzji Wojewoda zawiadomił także w drodze obwieszczenia, poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta, na stronie internetowej ww. Urzędu oraz poprzez umieszczenie w lokalnej prasie codziennej.
W dniu 31 października 2013 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego – k. 15), za pośrednictwem Wojewody, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E. G. – reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego R. K., na wyżej wymienioną decyzję Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Stosownie zaś do art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej doręcza się wnioskodawcy oraz zawiadamia się pozostałe strony w drodze obwieszczenia, ponadto zawiadomienie o wydaniu takiej decyzji wysyła się dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący E. G. jest współwłaścicielem działki nr 4/11 położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] [...], powiat miasto [...], przez którą zaplanowano przebieg przedmiotowej inwestycji drogowej. Zgodnie zatem z art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, powinno zostać mu doręczone zawiadomienie o wydaniu przez Wojewodę decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. Zawiadomienie takie zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego w dniu 9 września 2013 r. (k. 26 akt administracyjnych) i odebrane w dniu 12 września 2013 r.
Zauważyć należy, że przewidziany w art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych sposób zawiadamiania strony o wydanej decyzji ma ten skutek, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. – przewidziany do wniesienia skargi – winien być liczony od momentu zapoznania się przez stronę z treścią decyzji, najpóźniej jednak od dnia, w którym upływa termin 14 dni od momentu doręczenia stronie przedmiotowego zawiadomienia. Takie też stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1545/09 (publ. baza orzeczeń NSA: www.cbois.nsa.gov.pl)
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pełnomocnik E. G. – radca prawy P. K. upoważnił w dniu 17 września 2013 r. aplikanta radcowskiego do przeglądania akt sprawy, w szczególności do zapoznania się z treścią decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz do wykonania fotokopii tejże decyzji.
W aktach sprawy brak jest informacji w jakim dniu upoważniony aplikant zapoznał się z treścią przedmiotowej decyzji, jednakże fakt ten nie wywołuje dla skarżącego żadnych negatywnych skutków, bowiem nawet gdyby pełnomocnik zapoznał się z treścią decyzji wcześniej, Sąd, w rozpatrywanej sprawie, przyjął najbardziej korzystny dla skarżącego sposób obliczenia terminu do wniesienia skargi, liczony po upływie czternastu dniu od momentu doręczenia stronie zawiadomienia o wydaniu decyzji, tj. 26 września 2013 r., zgodnie z przytoczonym wcześniej postanowieniem NSA z dnia 9.11.2009 r.
Jak już wyżej wskazano termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przedmiotowej sprawie upływał zatem w dniu 26 października 2013 r. (sobota). Mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, w okolicznościach sprawy ostatnim dniem na złożenie skargi był 28 października 2013 r. (poniedziałek) Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 31 października 2013 r. (data nadania pisma w placówce operatora pocztowego – k. 15 akt sądowych sprawy).
Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że skarga E. G. – zastępowanego przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego R. K. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.