Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 277/11, zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne z powodu wszczęcia, po wniesieniu skargi do tut. Sądu, postępowania administracyjnego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, będącej przedmiotem skargi, a to w związku z wydanym z upoważnienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem Generalnego Konserwatora Zabytków z dnia [..] kwietnia 2011 r. stwierdzającego nieważność postanowienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z [..] sierpnia 2010 r. o odmowie uzgodnienia decyzji w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, której poddano kontroli tut. Sądu. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że postępowanie takie może doprowadzić do wyeliminowana z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji w ramach podjętych przez organy administracji publicznej działań samokontrolnych, a to nakazywało traktować zaistniałą sytuację i jej ewentualne rezultaty jako kwestię prejudycjalną mającą wpływ na zakres kontroli sądowoadministracyjnej.
Decyzją z dnia 26 sierpnia 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 20 października 2011 r., nr [...] w zakresie pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia, po wznowieniu postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r., uchyliło własną decyzję z dnia 29 listopada 2011 r., nr [...] oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 17 września 2010 r., nr [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na pismo z dnia 28 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] podało, że do dnia 22 grudnia 2011 r. żadna ze stron postępowania nie wnosiła o ponowne rozpatrzenie zagadnienia będącego przedmiotem postanowienia z dnia 20 października 2011 r. Również do tego dnia nie wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 26 sierpnia 2011 r. ani wniosek o przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności. Akty te stały się zatem ostateczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie należało umorzyć z powodu braku przedmiotu kontroli.
Zgodnie z art. 3 §1 i §2 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Istnienie takiego aktu stanowi jedną z przesłanek dopuszczalności skargi ocenianej na chwilę jej wniesienia. Późniejsze ostateczne wyeliminowanie zaskarżonej decyzji administracyjnej z obrotu prawnego, np. na skutej przeprowadzonego wewnątrzadministracyjnego postępowania w jednym z nadzwyczajnych trybów, powoduje brak przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej, co świadczy o bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 §1 pkt 3) p.p.s.a. Takie ustalenie Sądu wymaga umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powołaną podstawę prawną z uwagi na niemożność przeprowadzenia kontroli wyeliminowanego z obrotu prawnego aktu administracyjnego i niedopuszczalność wydania wyroku.
Skoro na skutek wznowienia postępowania administracyjnego doszło do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia to brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji, na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 161 §2 p.p.s.a.