Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1293/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Z. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2011r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2011r., znak: [...] orzekającą o wymeldowaniu Z. F. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem: [...], ul. [...].
Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu i odebrany przez kuzynkę wyżej wymienionego w dniu 20 stycznia 2012 r.
Następnie w dniu 17 lutego 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Z. F. złożył na powyższe postanowienie skargę kasacyjną, która to została sporządzona przez niego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 p.p.s.a. - (por. postanowienie NSA z dnia 24.08.2004r., sygn. FSK 946/2004 – Lex Polonica nr 408539). Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sądowych skarżący Z. F., wbrew obowiązkowi wynikającemu z powyższych przepisów, samodzielnie sporządził skargę kasacyjną.
Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, a więc z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego wynikającego z przepisu art. 175 p.p.s.a. stanowi brak skargi kasacyjnej, który nie podlega konwalidowaniu i czyni ją niedopuszczalną.
W takiej sytuacji sąd skargę kasacyjną odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (postanowienie WSA w Warszawie z 06 lipca 2004r., sygn. I SA 1556/02 – niepubl.).
Ponieważ skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym bądź innym podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną i jako taka, zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a. uznał skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego samodzielnie za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia.