Uzasadnienie
W dniu 27 lutego 2015 r. odbyła się rozprawa w sprawie ze skargi AŁ i JŁ na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] czerwca 2014 r. nr [..], którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza [..] z dnia [..] maja 2014 r. nr [..] o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Burmistrza [..] z dnia [..] maja 2014 r. nr [..].
Skarżący JŁ, działający podczas rozprawy również jako pełnomocnik AŁ, złożył na rozprawie do akt oświadczenie podpisane przez obojga skarżących o cofnięciu skargi.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa" skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analiza akt sprawy, w tym skarżonego postanowienia, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wady powodujące nieważność postanowienia nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania sądowego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.