Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. H. (dalej w skrócie: "skarżąca") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO") z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Kwestionowane postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego na zamierzenie inwestycyjne pn.: "Budowa kanalizacji sanitarnej w rejonie ulicy L. w [...]" (wraz z przepompowniami PL1, PL2, PL3, drogami dojazdowymi do przepompowni, zasilaniem elektrycznym), na działkach nr: 336, 337, 338, 339, 340/1, 341/1, 342/1, 343/1, 344/1, 531/5, 531/7, 531/8 w obrębie [...], nr 534, 535, 536/1, 539/1, 539/10, 539/11, 539/12, 539/5, 542/6, 546/3, 546/4, 547/1, 548/1, 549/3, 549/4, 551/1, 552/1, 553/3, 554/4, 555/2, 555/3, 556, 557,561/4, 609, 634/1; nr 1761/3, 1761/38, 1761/42, 1763/4, 1764/1, 1766/7 w obrębie [...]; nr 1381, 1382, 1385, 1386/1 w obrębie [...], w [...], w rejonie ulic: L., Ż. i H. Odpis decyzji został doręczony skarżącej w dniu 6 czerwca 2019 r.
W dniu 21 czerwca 2019 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta Miasta.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, SKO postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia SKO wyjaśniło, że zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14-tu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
SKO wskazało, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 6 czerwca 2019 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14-tu dni od dnia otrzymania decyzji.
Następnie SKO wskazało, że odwołanie zostało złożone przez skarżącą w dniu 21 czerwca 2019 r., o czym świadczy data stempla pocztowego oraz wypis z monitoringu przesyłek pocztowych.
W tej sytuacji SKO uznało, że odwołanie zostało wniesione po upływie wymaganego prawem 14-dniowego terminu do jego wniesienia.
W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie SKO, domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że odwołanie zostało złożone w ustawowym terminie, przytaczając na poparcie swojego stanowiska treść art. 57 § 1 i 4 k.p.a. w związku z przepisami ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, oraz ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe.
W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje stanowisko wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie zaś do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Zgodnie natomiast z art. 57 § 4 k.p.a. jeżeli koniec terminu wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.
Z kolei art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
W niniejszej sprawie nie był kwestionowany dzień doręczenia skarżącej odpisu decyzji Prezydenta Miasta, tj. 6 czerwca 2019 r. Oznacza to, że ostatni dzień 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania przypadał w dniu 20 czerwca 2019 r., a więc w dzień Bożego Ciała.
Zgodnie natomiast z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 90), dniami wolnymi od pracy są dni: 1 stycznia - Nowy Rok, 6 stycznia - Święto Trzech Króli, pierwszy dzień Wielkiej Nocy, drugi dzień Wielkiej Nocy, 1 maja - Święto Państwowe, 3 maja - Święto Narodowe Trzeciego Maja, pierwszy dzień Zielonych Świątek, dzień Bożego Ciała, 15 sierpnia - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, 1 listopada - Wszystkich Świętych, 11 listopada - Narodowe Święto Niepodległości, 25 grudnia - pierwszy dzień Bożego Narodzenia, 26 grudnia - drugi dzień Bożego Narodzenia.
Zastosowanie w sprawie znajduje zatem przepis art. 57 § 4 k.p.a., a zatem wbrew stanowisku SKO, za ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania należało uznać 21 czerwca 2019 r. W takiej sytuacji nadanie odwołania przez skarżącą w placówce pocztowej w dniu 21 czerwca 2019 r. oznacza, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie, czego nie dostrzegło SKO.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a.
Sąd ponadto zwraca uwagę, że zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Sąd wyjaśnia, że celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Obowiązkiem organu jest więc każdorazowe rozważenie, czy na skutek wniesionej skargi zachodzą przesłanki do zastosowania tego trybu (tak również w wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1055/16).
W niniejszej sprawie wobec oczywistej zasadności skargi, SKO powinno w trybie autokontroli uchylić zaskarżone postanowienie i rozpoznać odwołanie skarżącej. Tymczasem SKO przekazało do tut. Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę, w której podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. W ocenie Sądu oznacza to, że organ nie zapoznał się z treścią skargi, w konsekwencji doprowadzając do zbędnego przedłużenia postępowania. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wyraźnie wskazała, że ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania przypadał na dzień wolny od pracy.