Uzasadnienie
S. C., wezwany do uiszczenia kwoty 300 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że ma 81 lat i mieszka sam w niewielkim domu – 70 m. kw., który wymaga remontu. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 1070,95 zł, z której nie jest w stanie opłacić związanych ze skargą kosztów. Jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 1,37 ha.
Wniosek strony podlega uwzględnieniu w całości.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W tym ostatnim przypadku obejmuje ono zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata (radcy prawnego). O wsparcie Państwa w takich właśnie granicach ubiega się S. C. Przedmiotem jego żądania jest bowiem zwolnienie od kosztów sądowych. W art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ustawodawca jako przesłankę powyższego wskazał niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nałożył jednocześnie obowiązek wykazania tego rodzaju sytuacji na wnioskodawcę.
W ocenie rozpoznającej niniejszy wniosek, przedstawione w nim dane w dostateczny sposób wskazują na jego zasadność. Skarżący to osoba samotnie gospodarująca, której jedyne źródło utrzymania to emerytura w wysokości 1070, 95 zł. Majątek strony to tylko nieruchomość rolna. Nie posiada zaś ona żadnych zasobów pieniężnych czy też przedmiotów wartościowych, których sprzedaż umożliwiłaby uzyskanie środków niezbędnych do pokrycia kosztów niniejszego postępowania. Aktualna wysokość tych ostatnich to 300 zł (wpis od skargi, warunkujący nadanie jej dalszego biegu), stanowiąca ok. 1/3 uzyskiwanego przez stronę dochodu.
Biorąc więc pod uwagę stosunkowo niski dochód pozostający do dyspozycji skarżącego, brak faktycznych możliwości uzyskania dodatkowych środków oraz obecną wysokość kosztów sądowych w sprawie uznano, że zasadnym jest uwzględnienie zgłoszonego przez S. C. żądania.
Dlatego też zwolniono skarżącego od kosztów sądowych, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.