Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 1320/18
K.S. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "Kolegium") z dnia [...][ października 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczającego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 grudnia 2018 r. wezwano Skarżącą m.in. o podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu tego pisma, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wniesiona skarga była bowiem kserokopią bez oryginalnego, własnoręcznego podpisu skarżącej.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie Skarżąca odebrała osobiście w dniu 19 grudnia 2018 r. Skarżąca nie wykonała w terminie wezwania. Natomiast w piśmie, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 3 stycznia 2019 r. Skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2019 r. sygn. II SA/Rz 1319/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie niniejsze jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Brak własnoręcznego podpisu wnoszącego pismo stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
Skarga w przedmiotowej sprawie nie zawierała oryginału podpisu Skarżącej a jedynie jej podpis mechanicznie odtworzony za pomocą urządzenia powielającego. Dlatego też wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w oznaczonym terminie i pod rygorem odrzucenia skargi. Termin przewidziany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi upłynął z dniem 27 grudnia 2018 r.
Skoro Skarżąca nie wykonała wezwania a Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązany był skargę odrzucić, co orzeczono w sentencji postanowienia.