Uzasadnienie
Wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, D. B. - na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy - zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z wniosku tego wynika, że składający go jest rozwiedziony i nie tworzy wraz z żoną i dwójką dzieci wspólnego gospodarstwa domowego. Mieszka u rodziców, którzy udzielają mu wsparcia. Jest bowiem osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Obciążony jest obowiązkiem zapłaty świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci w łącznej kwocie 900 zł, jednak z uwagi na brak środków nie płaci tych świadczeń i jego zadłużenie z tego tytułu wynosi ok. 42 000 zł. Jedyny majątek skarżącego to dom o powierzchni 447 m. kw. oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,2628 ha., stanowiące współwłasność z byłą żoną (obecnie w toku jest sprawa sądowa o podział majątku).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje:
Żądanie D. B. dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych. W świetle art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." mieści się ono w tzw. częściowym prawie pomocy, przesłankę przyznania którego ustanawia art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w częściowym zakresie możliwe jest tylko w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przedstawiona przez D. B. jego sytuacja rodzinna i finansowa uzasadnia uwzględnienie w całości zgłoszonego przez niego żądania. Wyżej wymieniony jest bowiem osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tytułu posiadania takiego statusu. Nie ma zatem żadnego źródła dochodu, z którego mógłby pokryć koszty sądowe. W zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych pomagają mu zaś rodzice. Jest przy tym zadłużony z racji nieuiszczania świadczeń alimentacyjnych na kwotę ok. 42 000 zł.
Mając zatem na względzie fakt braku uzyskiwania przez skarżącego jakiegokolwiek dochodu uznano, że koniecznym jest jego wsparcie ze środków Skarbu Państwa celem otwarcia mu drogi do sądu.
Dlatego też zwolniono D. B. od kosztów sądowych, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.