Uzasadnienie
M. K. - prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] z siedzibą w [...] – zastępowany przez pełnomocnika P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję SKO z dnia [...] sierpnia 2017 r. wydaną w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. Nadto stosownie do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 i 15 grudnia 2017 r. wezwano P. K. – pełnomocnika M. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 P.p.s.a. i wykazania, że jest jednym z podmiotów wyszczególnionych w tym przepisie. Wskazano, że wezwania należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego i odebrane przez niego w dniu 22 grudnia 2017 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 29 grudnia 2017 r. (piątek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
M. K., zastępowany przez pełnomocnika, mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego ani nie nadesłał żądanego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Powyższe powoduje, że skarga podlega odrzuceniu.
Dodatkowo zauważyć należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu (art. 53 § 1 P.p.s.a). Skarżący zawnioskował o przywrócenie terminu do jej złożenia. Ustosunkowując się do ww. wniosku Sąd wskazuje, że brak jest podstaw do jego merytorycznego rozpoznania. W okolicznościach sprawy skarga, jako obarczona brakami formalnym i fiskalnymi, nie została skutecznie złożona. Tymczasem jednym z warunków rozpoznania przez Sąd wniosku o przywrócenie terminu jest dokonanie czynności, której strona uchybiła (w przedmiotowej sprawie – złożenie skargi), przy czym musi to nastąpić w sposób prawidłowy (skarga nie może być obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi). Nieusunięcie przez skarżącego wyżej wskazanych braków uniemożliwiło zatem rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu.
W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 46 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.