Uzasadnienie
W dniu 13 listopada 2017 r. M. P. (dalej w skrócie: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. Referendarz Sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, natomiast zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. pozostawił bez rozpoznania kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez niego skargi, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych. Do zarządzenia dołączono pouczenie, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do jego treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 606/18.
W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2018 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 lipca 2018 r. – zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 50).
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: “p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu.
Skarżący mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa, oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczynił mu zadość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.