Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2013 r. [...], którą uchylono własną decyzję i jednocześnie postanowiono o zaprzestaniu, od miesiąca października 2013 r., realizacji świadczenia rodzinnego – zasiłku pielęgnacyjnego.
Powyższa decyzja została doręczona A. O. w dniu 2 grudnia 2013 r. (dowód doręczenia – k. 10 akt administracyjnych organu II instancji).
Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem SKO, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożyła A. O. w dniu 20 stycznia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej – k. 4 akt sądowych sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] została doręczona A. O. w dniu 2 grudnia 2013 r.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 1 stycznia 2014 r. (Nowy Rok). Ponieważ dzień ten ustawowo został uznany za dzień wolny od pracy, to mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, w okolicznościach sprawy ostatnim dniem na złożenie skargi był 2 stycznia 2014 r. (czwartek). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 20 stycznia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej – k. 4 akt sądowych sprawy).
Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że skarga A. O. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Za taki wniosek bowiem nie może zostać uznane stwierdzenie zawarte w skardze: "przepraszam jeśli powyższą skargę składam z opóźnieniem, co spowodowane było terminami badań".
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.