Uzasadnienie
Przedmiotem skargi D. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania jej prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad matką C. K. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji SKO powołało art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.). Wskazało, że C. K. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności z dnia 31 stycznia 2011 r., a D. G. w dacie jej ustalenia (wrzesień 2010 r.) nie pozostawała w zatrudnieniu. Nie została więc spełniona przewidziana w tym przepisie przesłanka przyznania dochodzonego świadczenia w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą P 1/14 /.
Skoro podstawę prawną zaskarżonej przez D. G. decyzji stanowił przepis, którego konstytucyjność zostanie poddana badaniu przez Trybunał Konstytucyjny, za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez ten organ.
W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.