Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję A. P. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że "nie można wykluczyć odmiennego od decyzji organów celnych rozstrzygnięcia, co powodowałoby faktyczną bezprzedmiotowość postępowania skargowego".
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, skarżący w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może wywołać dla niego skutki określone w powołanym przepisie, a "faktyczna bezprzedmiotowość postępowania skargowego" – cokolwiek ona oznacza, okoliczności takich nie stanowi. Nie ujawnił swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić skarżącemu wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.