Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1353/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. sp. j. z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym do tego terminie tj. nie nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie do wniesienia skargi – odpisu KRS.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka podniosła, że niezwłocznie po otrzymaniu wezwania w dniu 22 grudnia 2017 r. (wezwanie zostało odebrane w dniu 21 grudnia 2017 r. – ZPO) wysłano odpis z KRS- u. W związku z otrzymaniem zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki stwierdziła, że KRS został doręczony prawidłowo, a skarga zostanie rozpatrzona.
Na wypadek nie odnalezienia przez Sąd odpisu z KRS wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Po wezwaniu spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 21 grudnia 2017 r. ta, w sposób właściwy uzupełniała powyższe braki nadsyłając skargę wraz z wymaganym odpisem KRS.
Na skutek błędu Sądu skarga została potraktowana jako wniesiona bezpośrednio do Sądu i odesłana do organu (pismo z dnia 27 grudnia 2017 r. –k.48). O powyższym fakcie Sąd powziął informację od organu, który za pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. odesłał przekazaną skargę wraz z załącznikami, w tym odpisem KRS.
W świetle powyższego podniesione w zażaleniu okoliczności należy uznać za w pełni uzasadnione i uchylić nieprawidłowe postanowienie o odrzuceniu skargi, co Sąd uczynił na podstawie wyżej cytowanego art 195 § 2 P.p.s.a.- pkt 1 postanowienia.
Wobec przyjęcia, że pierwotnie wniesiona skarga została uzupełniona w przewidzianym do tego terminie, postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia należało uznać za bezprzedmiotowe i umorzyć na podstawie art 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co mając na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.