Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku oraz w jego uzupełnieniu, na wezwanie Sądu wskazała, że jest rozwiedziona i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z trójką uczących się dzieci (15, 18 i 20 lat), z których jedno (córka K.) legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Córka K. pozostaje w stałym leczeniu, z którym związane są wydatki w wysokości 120 zł miesięcznie. Koszty utrzymania syna K., Skarżąca określiła na kwotę ok. 800 zł, zaś córki A. na kwotę 700 zł, obejmujące koszt wyżywienia, odzieży, środków higieny, dojazdu do szkoły. Miesięczne koszty utrzymania domu to, według wyjaśnień, wydatki na: prąd – 197,62 zł, woda – 24,26 zł, gaz – 43 zł, wywóz śmieci – 28 zł, opał – 208 zł, ubezpieczenie – 24 zł, telefony komórkowe dzieci – 110 zł. Z kolei dochody to: wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia – 300 zł, alimenty na syna – 500 zł, alimenty na córkę A. – 300 zł, renta socjalna córki K. – 644 zł. Skarżąca podała, że jest właścicielką działki rolnej o powierzchni 7,5 ara, na której uprawia na własne potrzeby warzywa. Na tej podstawie Skarżąca twierdzi, że wykonanie decyzji pozbawi ją i jej dzieci środków do życia,a więc spowoduje trudne do odwrócenia skutki
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Użyte przez ustawodawcę zwroty: "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody", "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" nie zostały zdefiniowane. Bogate w tym zakresie orzecznictwo wypracowało stanowisko, zgodnie z którym przyjmuje się, że: "o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich aktów prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego" (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu na podstawie informacji wskazanych we wniosku jak również w jego uzupełnieniu, stwierdzić należy, że Skarżąca wykazała prawdopodobieństwo wywołania, wykonaniem decyzji, trudnych do odwrócenia skutków.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] stwierdzającą nienależnie pobrane świadczenia w kwocie 1700 zł. plus ustawowe odsetki. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wiadomo, że w tutejszym Sądzie zarejestrowano trzy inne skargi Skarżącej na decyzje wydane w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń, określające łącznie kwotę nienależnie pobranych świadczeń na 6800 zł plus ustawowe odsetki.
W ocenie Sądu zestawienie wymaganego decyzjami świadczenia z aktualną sytuacją majątkową i rodzinną Skarżącej pod znakiem zapytania stawia możliwość jej realizacji bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu Skarżącej i jej rodziny, co niewątpliwie może odbić się na zdrowiu Skarżącej jak i członków jej rodziny. Skarżąca utrzymuje się z niewielkich dochodów z tytułu umowy zlecenia oraz alimentów zasądzonych na rzecz jej dzieci, które z trudem wystarczają na pokrycie niezbędnych a jednocześnie minimalnych, na co wskazują podane kwoty, wydatków.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.