Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w sprawie cofnięcia W. K. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A, B, C, B+E, C+E, T. Na powyższą decyzję W. K. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a.– od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
W niniejszej sprawie wpis od skargi ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 200 zł – zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 Nr 221 poz. 2193).
Z uwagi na braki fiskalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 marca 2010 r. Sąd wezwał skarżącego W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych), w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 5 marca 2010 r. i odebrane przez J. K. – żonę skarżącego (k. 12 akt sądowych sprawy).
Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 12 marca 2010 r.
Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony.
Według treści art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo o uiszczenie opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi.
Skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie dokonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.