Uzasadnienie
Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "SKO") uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] i jednocześnie ustaliło środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Rozstrzygnięcie to doręczono inwestorowi, a pozostałym stronom w drodze obwieszczenia poprzez opublikowanie w dniu 3 lipca 2015 r. zawiadomienia o wydanej decyzji w BIP Gminy, na tablicy ogłoszeń Gminy oraz na tablicach ogłoszeń w miejscowościach, w których odbywać ma się realizacja przedsięwzięcia.
W dniu 31 sierpnia 2015 r. S.S. oraz 32 inne osoby wnieśli zawartą w jednym piśmie procesowym skargę na tę decyzję do WSA w Rzeszowie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podano, że z wydaną decyzją skarżący zapoznali się w dniu 2 sierpnia 2015 r., a opóźnienie we wniesieniu skargi spowodowane było pobytem części skarżących poza granicami kraju w związku z pracą sezonową lub urlopami wypoczynkowymi, a także z koniecznością wykonania żniw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1367/15 odrzucił wniosek S.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, z uwagi na uchybienie 7-dniowego terminu do złożenia tego wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "P.p.s.a."). Sąd wskazał, że skoro skarżący w dniu 2 sierpnia 2015 r., a zatem w terminie otwartym na wniesienie skargi, powziął wiedzę o wydanej decyzji, winien poczynić starania w celu ustalenia daty upływu terminu przewidzianego na wniesienie skargi. Oznacza to, że dochowując należytej staranności winien ustalić, że termin ten upłynął z dniem 17 sierpnia 2015 r., a co za tym idzie, że 7-dniowy termin przewidziany do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 sierpnia 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 414/16 uchylił opisane wyżej postanowienie wyjaśniając, że Sąd I instancji przedwcześnie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. NSA naprowadził, że z treści art. 87 § 1 i art. 88 P.p.s.a. wynika, że jeżeli Sąd odrzuca wniosek przywrócenie terminu, to musi wskazać, co było według wnioskodawcy przyczyną uchybienia terminu i kiedy ta przyczyna ustała. WSA w Rzeszowie natomiast nie wyjaśnił, co było wg skarżącego przyczyną uchybienia przez niego terminu do wniesienia skargi i w związku z tym nie ustalił, kiedy ta przyczyna ustała. NSA wskazał, że jeżeli podmiot wnoszący o przywrócenie terminu nie określa na tyle precyzyjnie przyczyn uchybienia terminu, aby można było ustalić, co w istocie spowodowało, nawet według jego twierdzeń, uchybienie terminu, to Sąd jest uprawniony do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu z powodu braku uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący winien zwrócić się do sądu za pośrednictwem skarżonego organu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Podstawą oceny wniosku jest więc obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
Z akt sprawy wynika, że skutek doręczenia zaskarżonej decyzji stronom postępowania nastąpił w dniu 17 lipca 2015 r., wobec czego 30-dniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 17 sierpnia 2015 r. Skargę wniesiono zaś w dniu 31 sierpnia 2015 r. a więc z uchybieniem terminu.
Analizując treść wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi Sąd stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, zbyt enigmatycznie i ogólnikowo określając okoliczności, jego zdaniem, uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie można uznać konieczności wykonania prac polowych, korzystania z urlopu wypoczynkowego, czy wyjazdu za granicę do prac sezonowych za niezawinione przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi, uzasadniające same w sobie przywrócenie uchybionego terminu, abstrahując już od tego, że skarżący nie wskazał ani w jakim okresie ani która konkretnie przyczyna przeszkodziła mu w terminowym złożeniu skargi. Podane we wniosku okoliczności same w sobie nie świadczą o zachowaniu należytej staranności w terminowym dokonaniu czynności procesowej, jaką było złożenie skargi.
Do uznania, że mogą one uzasadniać przywrócenie terminu niezbędne byłoby wykazanie, że skarżący przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych możliwości i środków nie mógł tych przeszkód pokonać i tak zorganizować swojego czasu, aby ten termin zachować, korzystając chociażby z pomocy innych osób itp. Uznać zatem należy, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, co skutkować musiało oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.