Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., znak: [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 29, art. 30, art. 31 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520) oraz art. 123 K.p.a. postanowił wyłączyć z prowadzonego postępowania o rozgraniczenie nieruchomości (wszczętego postanowieniem z dnia [...] października 2011 r.) położonych we wsi H., gmina [...] (numery działek szczegółowo podane w postanowieniu), jego część mającą na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości wskazanych w postanowieniu, do odrębnego postępowania i wydania w tym zakresie odrębnego rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że na wniosek Zarządu Powiatu w [...] wszczęte zostało postępowanie rozgraniczeniowe. W jego toku właściciele działek nr 457/1, 457/2, 458/1, 458/2, 459, 460, 1123, 1092, 1119 uznali granice pomiędzy swoimi działkami a działką nr 1086/1. Natomiast pomiędzy właścicielami działek nr 1120/1, 1121 a właścicielem działki 1086/1 istnieje spór co do przebiegu granicy. W związku z powyższym organ uznał, że mając na uwadze możliwość zakończenia części postępowania rozgraniczeniowego, jak również ekonomikę procesową, zasadnym jest wyłączenie jego części do odrębnego postępowania i wydania w tym zakresie odrębnego rozstrzygnięcia. W postanowieniu zawarto pouczenie, że na to rozstrzygnięcie zażalenie nie służy.
W dniu [...] czerwca 2015 r. W. D. wniósł zażalenie na powyżej opisane postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W jego ocenie wyłączenie części postępowania rozgraniczeniowego do odrębnego postępowania spowoduje wyłączenie go od dalszego w nim udziału oraz usankcjonuje "zabór gruntów należących do niego".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 (uwaga Sądu: brak podania "pkt") w zw. z art. 124 § 1 K.p.a. oraz art. 29, art. 30, art. 31 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. Nr SKO.4160.42.2015 utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r.
Przedstawiając tok postępowania Kolegium uznało, że Wójt Gminy [...] w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, tak by ustalony stan faktyczny zgodny był z rzeczywistością. Stwierdziło, że składający zażalenie niewłaściwie ocenił swoją pozycję prawną i cel wydanego rozstrzygnięcia. Wyjaśniło, że wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe ma na celu ustalenie przebiegu granic prawnych nieruchomości. Część właścicieli nieruchomości uznała granice pomiędzy swoimi działkami, natomiast pomiędzy właścicielami działek nr 1120/1 i nr 1121 a właścicielem działki nr 1086/1 istnieje spór co do przebiegu granicy. Zasadnie zatem wyłączono do odrębnego rozpoznania część postępowania rozgraniczeniowego i uwzględniając zasadę ekonomiki procesowej umożliwiono zakończenie postępowania rozgraniczeniowego w pozostałym zakresie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył J. P. wnosząc o uchylenie postanowień wydanych przez organy obu instancji. Wskazał na brak dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenie stanu faktycznego i brak ustosunkowania się przez Kolegium do "pozostałych wniosków podanych w zażaleniu". Skarżący zakwestionował wyłączenie części postępowania rozgraniczeniowego do odrębnego prowadzenia. W jego ocenie, z uwagi na istnienie błędu ewidencyjnego na mapach (odnośnie zgłoszonych zarzutów do danych ewidencyjnych toczy się odrębne postępowanie) zasadnym jest prowadzenie jednego wspólnego postępowania z udziałem wszystkich właścicieli działek "obarczonych tym samym błędem".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej w skrócie "P.p.s.a."). Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Nadto zgodnie z § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższego wynika zatem, że nie od wszystkich postanowień organów administracyjnych przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu. Prawo to bowiem przysługuje w sprawach w których postanowienia wydane zostały w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie zaś do treści art. 141 § 1 K.p.a. zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku, gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego.
W okolicznościach sprawy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] o wyłączeniu części postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości do odrębnego postępowania. Niewątpliwie postanowienie to, wydane w toku postępowania rozgraniczeniowego wyłączające do odrębnego postępowania kwestię dotyczącą ustalenia przebiegu granicy między działkami nr 1120/1, 1121 a działką nr 1086/1, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jak również nie służy na nie zażalenie. Zresztą pouczenie o takiej treści, tj. o niezaskarżalności takiego postanowienia zawarto w postanowieniu Wójta Gminy [...].
Skoro postanowienie to nie stanowi żadnego z enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. rodzajów postanowień, zatem niedopuszczalne jest także wniesienie skargi do sądu. Brak jest także regulacji szczegółowej w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. dopuszczającej możliwość wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego.
Przepis art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie (por. postanowienie NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. II OSK 1590/13, baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd podkreśla, że powyższej oceny nie może zmienić błędne pouczenie o środku zaskarżenia zawarte w postanowieniu Kolegium z dnia [...] lipca 2015 r. o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Uznać zatem należy, że w przedmiotowej sprawie skarga jest niedopuszczalna.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, postanowił jak w sentencji.