Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. W. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
Skarżąca w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. II SA/Rz 138/14 referendarz sądowy WSA odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w powyższym zakresie.
Od tego postanowienia w dniu 22 kwietnia 2014 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw podnosząc, że jest ono całkowicie nieuzasadnione, pozbawione obiektywizmu, oparte na błędnych i stronniczych ustalaniach referendarza sądowego. Wniosła o uchylenie postanowienia objętego sprzeciwem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dokonana przez Sąd ponowna analiza złożonego wniosku pozwala uznać, że skarżąca spełnia przesłanki wymienione w tym przepisie i nie będzie w stanie uiścić niezbędnych kosztów sądowych oraz ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, celem reprezentowania i należytego zabezpieczenia praw w przedmiotowej sprawie. Przemawiają za tym okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Sąd ustalił, że skarżąca:
- - prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, utrzymując się z pobieranych emerytur w wysokości odpowiednio 1187 i 1625 zł. (kwoty netto),
- - posiadany przez nich majątek obejmuje dom o pow. 64 m² wraz z działką siedliskową o pow. 0,21 ha i zabudowaniami gospodarczymi,
- - z uwagi na wiek (74 i 78 lat) i szczegółowo opisany zły stan zdrowia pozostaje wraz z mężem w stałym i kosztownym leczeniu (często korzystają z prywatnych konsultacji lekarskich,),
- - na ponoszone w skali miesiąca wydatki składa się zakup żywności – ok. 1000 zł., opłaty za energię elektryczną – 76 zł., gaz – 121 zł., wodę i kanalizację – 97 zł., wywóz śmieci – 28 zł., telefon – 24 zł., zakup odzieży i środków czystości – odpowiednio 500 i 100 zł., zakup lekarstw dla skarżącej i męża – 420 i 340 zł., odpłatne konsultacje lekarskie i dojazdy – 400 i 200 zł. Zakup opału na sezon zimowy to 3130 zł. Nadto wnioskodawczyni przedstawiła kserokopie faktur za swój pobyt wraz z mężem na turnusie rehabilitacyjnym w dniach 7–20 września 2013 r. na kwoty 1358 i 1418 zł.
Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej M. W. Sąd uznał, że spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Opisane dochody wystarczają na pokrycie niezbędnych wydatków rodziny. Nie jest możliwe aby z tych dochodów skarżąca była w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania, a choroba skarżącej i jej męża utrudnia wygospodarowanie ewentualnych środków pieniężnych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.