Uzasadnienie
W dniu 6 października 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga AS wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] na decyzję tego organu "z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [.] w sprawie ustalenia warunków zabudowy". W treści skargi skarżąca zwróciła się "o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 28 sierpnia 2015 r. dotyczącej decyzji Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] kwietnia 2005 r. nr [.] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i potraktowanie wniosku IP jako skargi na ww. decyzję Kolegium, do której się przyłącza". Domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, ponownej analizy sprawy i uzupełnienia materiału dowodowego oraz orzeczenia o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności, ponieważ przedmiotem zaskarżenia okazała się decyzja wydana w nadzwyczajnym postępowaniu lecz w pierwszej instancji (o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] kwietnia 2005 r. nr [.] w sprawie ustalenia warunków zabudowy), a postępowanie odwoławcze prowadzone pod nr [.] jest w toku.
Wobec powyższego wezwano skarżącą do sprecyzowania skargi poprzez określenie przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że jest nim decyzja Kolegium z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.]. W piśmie tym wyjaśniono stronie skarżącej, że z posiadanych akt sprawy (w tym znajdujących się przy sprawie II SA/Rz 1242/15) wynika, iż decyzją SKO z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.] nie "utrzymano w mocy decyzji Burmistrza Miasta [.] w sprawie ustalenia warunków zabudowy" - jak podano w skardze, lecz odmówiono stwierdzenia nieważności tej decyzji. Brak również w nadesłanych aktach administracyjnych aktu z dnia "[.] sierpnia 2015 r." dotyczącego decyzji Burmistrza z dnia [.] kwietnia 2005 r., o którym wspomniała w skardze. W aktach znajduje się natomiast decyzja Kolegium z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] maja 2015 r. nr [.],[.] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] kwietnia 2007 r. nr [.] oraz odmawiającą zmiany decyzji Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] kwietnia 2005 r. Decyzja z dnia [.] lipca 2015 r. jest zaś przedmiotem kontroli w sprawie o sygn. II SA/Rz 1242/15, w której przysługuje jej status uczestnika postępowania. Na wezwanie doręczone w dniu 13 listopada 2015 r. odpowiedzi nie udzielono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Analiza skargi i akt sprawy wskazuje, że przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.]. Odmówiono nią stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] kwietnia 2005 r. nr [.] w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Z decyzji Kolegium wynika, że jest to akt administracyjny wydany w nadzwyczajnym postępowaniu w pierwszej instancji, od którego przysługiwał środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. O prawie tym strony zostały prawidłowo pouczone w treści decyzji.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę niedopuszczalną Sąd obowiązany jest odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.
Nadzwyczajne postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji toczy się według przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) zwaną dalej: "Kpa". Postępowanie takie jest dwuinstancyjne (zob. art. 15 Kpa), a od decyzji wydanej przez samorządowe kolegium odwoławcze w pierwszej instancji przysługuje środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zob. art. 158 § 1, art. 127 § 1 i 3 Kpa).
Mając na względzie powyższe skargę uznać należało za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie może być decyzja administracyjna, jeżeli w myśl przepisów art. 52 § 1 i 2 Ppsa strona przed jej wniesieniem nie wyczerpała dostępnych środków zaskarżenia, które służyły jej w postępowaniu administracyjnym. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż w pierwszej kolejności należało wystąpić do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dopiero na wydany w takim postępowaniu akt administracyjny wnieść skargę do sądu administracyjnego. Zresztą z informacji przekazanych przez SKO w [.] w odpowiedzi na skargę wynika, że takie postępowanie odwoławcze toczy się.
O zwrocie wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.