Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżąca Spółka zawarła, skierowany do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania wraz z decyzją pierwszej instancji podkreślając, że nie do pogodzenia z zasadą państwa prawnego byłoby wykonanie decyzji obarczonych wadami rażącego naruszenia prawa. Spółce grozi niepowetowana szkoda majątkowa, ponieważ na skutek wykonania decyzji zostanie pozbawiona możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, a przez to zmuszona będzie zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości. W razie zaś wyeliminowania decyzji Skarb Państwa musiałby dokonać zwrotu wyegzekwowanego świadczenia wraz z ewentualnym odszkodowaniem w przypadku wystąpienia niekorzystnych dla Spółki skutków wykonania takich decyzji.
Postanowieniem z dnia [.] października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Analiza akt sprawy, w tym uzasadnienia rozpoznawanego wniosku nie wskazuje, aby strona skarżąca uprawdopodobniła, że w jej przypadku mogą zaistnieć negatywne zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Nie wykazano bowiem aktualnej rzeczywistej kondycji finansowej (majątkowej) Spółki, jak i tego, w jaki sposób przedstawiają się jej zdolności płatnicze. Brak również podstaw do utożsamiania konieczności zapłaty określonej należności z niemożnością dalszego prowadzenia działalności gospodarczej z powodu braku związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy tymi zdarzeniami. Wobec braku informacji o kondycji finansowej Spółki podobnie ocenić należy argument o konieczności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Nie jest w końcu wiadome, jakie Spółka dotychczas osiągała dochody z tytułu prowadzonej działalności i czy czyniła i mogła z nich czynić oszczędności. Jak natomiast wyjaśniono powyżej, wbrew stanowisku Spółki, Sąd rozpoznaje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez badania zasadności skargi, dlatego zarzuty w niej zawarte, a odnoszące się do kwestii legalności wydanych w sprawie decyzji, na obecnym etapie postępowania nie mogły być oceniane. Odnosi się to tak do zaskarżonej decyzji jak i decyzji pierwszoinstancyjnej.
Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.