Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] lipca 2015 r. nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny na podstawie art. 34 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), uznał za bezzasadne zarzuty wniesione przez N. K. - zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym niepoddania małoletniego syna obowiązkowym szczepieniom ochronnym.
Po rozpatrzeniu zażalenia N. K. – [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej PWIS) postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
N. K. w dniu 21 września 2015 r. (data nadania pocztowego) skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na ww. postanowienie PWIS z [...] sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po tej dacie, (skargę wniesiono w dniu 21 września 2015 r.), dlatego zgodnie z art. 2 i 3 ustawy nowelizującej zastosowanie do przedmiotowej sprawy znajdują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą.
W myśl obowiązującego od 15 sierpnia 2015 r. brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Właściwość sądów administracyjnych obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
N. K. wniosła skargę na postanowienie PWIS wydane w postępowaniu egzekucyjnym - dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych.
Ponieważ przedmiotowa sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego, dlatego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.