Uzasadnienie
P. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] o wymierzeniu wymienionemu solidarnie z M. G. kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
W skardze powyższej P. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej nią decyzji organu II instancji. Motywując to żądanie wskazał, że niewątpliwie natychmiastowe wykonanie przedmiotowego aktu skutkowało będzie dla niego wyrządzeniem znacznej szkody lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a to w wyniku potencjalnej egzekucji wymierzonej kary pieniężnej. Skarżący zwrócił też uwagę na fakt uniewinnienia jego osoby w postępowaniu karnoskarbowym, na dowód czego dołączył do skargi nieprawomocny wyrok Sądu Rejonowego [...] z dnia 27 maja 2015 r. ([...]). Strona załączyła także kserokopię postanowienia tut. Sądu z dnia 21 lipca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 608/15 wstrzymującego wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia m. in. P. B. kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący uprawniony jest do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności). Jego uwzględnienie przez sąd uwarunkowane jest uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę, że wykonanie kwestionowanego aktu (czynności) wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, Sąd winien na podstawie całości akt sprawy ocenić istotne dla rozpatrzenia złożonego wniosku okoliczności.
Skarżący P. B. domaga się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej na niego solidarnie z inną osobą karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Jako argument wskazujący na zasadność tego żądania strona podaje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki jako konsekwencje ewentualnej egzekucji wymierzonej kary. Powołując się na tego rodzaju okoliczność skarżący w żaden jednak sposób nie naświetla swojej sytuacji materialnej w kontekście możliwości uiszczenia przez niego wymienionej kwoty. Nie przedkłada też jakichkolwiek dokumentów obrazujących jego możliwości płatnicze. Dane takie nie wynikają zaś także z akt sprawy.
Wobec powyższego niemożliwe jest dokonanie oceny, czy rzeczywiście uiszczenie przez wymienionego przedmiotowej kary mogłoby skutkować okolicznościami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona powołuje się również na fakt jej uniewinnienia (nieprawomocnego) w postępowaniu karnoskarbowym. Ten ostatni argument nie może mieć jednak żadnego znaczenia dla rozpatrzenia niniejszego wniosku, który złożony został w sprawie kary pieniężnej wymierzanej na podstawie rządzących się własnymi zasadami regulacji administracyjnoprawnych, nie zaś karnych. Także wskazanie na orzeczenie tut. Sądu uwzględniające złożony przez P. B. wniosek o wstrzymanie wykonania innej decyzji nakładającej na niego karę pieniężną za prowadzenie gier na automacie poza kasynem gry nie może samo w sobie przemawiać za pozytywnym załatwieniem wniosku strony złożonego w sprawie niniejszej.
Mając zatem na uwadze, że przy ocenie żądania P. B. nie stwierdzono niebezpieczeństwa wystąpienia skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. tzn. nie uprawdopodobnił ich sam skarżący, jak też nie wynikają one z akt przedmiotowej sprawy, odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.