Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2019 r. II SA/Rz 142/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A.B. (dalej jako: skarżąca), reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika, na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, oddalił skargę.
Żadna ze stron postępowania nie zwróciła się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku. W związku z powyższym wyrok stał się prawomocny w dniu 7 maja 2019 r.
W dniu 17 grudnia 2019 r. do Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącą skarga kasacyjna od w/w wyroku (zatytułowana jako "skarga"), w której domaga się uchylenia wydanego wyroku, zasądzenia kosztów postępowania oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonej skargi kasacyjnej skarżąca wyjaśniła powody, dla których nie zgadza się z wydaną przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją o nakazie rozbiórki wiat, na którą skarga została oddalona w/w wyrokiem. Skarga nie została podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z wyraźnego brzmienia tego przepisu wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia (w przypadku wyroku oddalającego skargę). Istota skargi kasacyjnej polega na zakwestionowaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie sposób natomiast racjonalnie wywieść krytyki takiego orzeczenia bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu. Brak uzasadnienia pozbawia skarżącego możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji oraz wniosków kasacyjnych (por. postanowienie SN z 24 kwietnia 2001 r. II CZ 146/00, OSNC 2001/12/180, tak też przyjął NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2014 r. GZ 25/04).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie zwracała się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, natomiast zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a., wniosek taki należało zgłosić w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, ponieważ skarga została oddalona po rozpoznaniu sprawy na rozprawie. O powyższym skarżąca została pouczona w zawiadomieniu o rozprawie, które zostało jej doręczone w dniu 12 marca 2019 r. Ponadto w toku dalszego postępowania skarżąca była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – adwokata, któremu od chwili przystąpienia do sprawy były doręczane wszelkie pisma dla skarżącej – w tym również zawiadomienie o rozprawie.
Niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia przed wniesieniem skargi kasacyjnej, czyni tą skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Ponadto Sąd zauważa, że w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli nie pochodzi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3. Skarga kasacyjna jest zatem kwalifikowanym pismem procesowym, którego sporządzenie przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 176 i art. 193 P.p.s.a. brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu.
Wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą, o czym świadczy zarówno nagłówek pisma, jego treść, jak również nadrukowane pod treścią skargi imię i nazwisko skarżącej. Sąd nadmienia, że ze względu na fakt, że skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, nie było celowym wzywanie skarżącej do uzupełnienia braków skargi, w tym również do jej podpisania.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 oraz art. 177 § 1 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę kasacyjną A.B. jako niedopuszczalną.