Uzasadnienie
A. sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] znak: [...], która nakazywała zaprzestania prowadzenia w pomieszczeniach sklepu [...] w R. przy ul. [...] działalności służącej wprowadzaniu do obrotu produktów, co do których istnieje podejrzenie, że są one środkami zastępczymi.
Ze względu na fakt, że skarga ta nie została opłacona, wezwano składającą ją Spółkę do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od niej zaznaczając, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 4 listopada 2014 r. Do dnia 12 listopada 2014 r. wpis od skargi nie został uiszczony pomimo tego, że w wymienionym dniu wpłynęło do tut. Sądu pismo strony skarżącej wskazujące na opłacenie skargi i wymieniające jako jego załącznik dowód uiszczenia kwoty 200 zł (załącznika tego w rzeczywistości nie nadesłano).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Z mocy natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wówczas to przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skarga podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec o odrzuceniu skargi złożonej przez A. sp. z o.o. Pomimo bowiem skierowanego do Spółki stosownego wezwania skarga ta nie została opłacona, a termin w tym zakresie upłynął bezskutecznie z dniem 12 listopada 2014 r. (wobec uwzględnienia brzmienia art. 83 § 2 P.p.s.a. i przesunięcia ostatniego dnia tego terminu przypadającego na dzień ustawowo wolny od pracy tj. 11 listopada 2014 r. na następny dzień).
Podstawę niniejszego rozstrzygnięcia stanowi art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.