Uzasadnienie
W dniu 16 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej "P.p.s.a.") – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. W niniejszej sprawie wpis od skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 100 zł.
Z uwagi na braki fiskalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 lutego 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wyżej wskazanej kwocie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało wysłane na adres wskazany w złożonej do tut. Sądu skardze. Jednakże z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została w dniu 18 lutego 2016 r. awizowana w placówce pocztowej, a następnie w dniu 26 lutego 2016 r. powtórnie awizowana.
Terminu do odbioru wezwania mijał z dniem 3 marca 2016 r.
Natomiast zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 10 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W niniejszej sprawie pismo (tj. wezwanie), zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu. Stosownie do treści art. 46 § 2 P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. W rozpoznawanej sprawie J. Z. we wniesionej skardze wskazał adres: ul. [...], [...] i to na ten adres zostało skierowane wezwanie.
Jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczyciel, w dniu 18 lutego 2016 r. pismo adresowane do skarżącego, z uwagi na jego nieobecność, pozostawił w placówce pocztowej – [...], a zawiadomienie o tym umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Placówka pocztowa w dniu 26 lutego 2016 r. powtórnie awizowała ww. przesyłkę. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a.) wypadał w dniu 3 marca 2016 r. (czwartek). Termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upływał z dniem 10 marca 2016 r.
Mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków fiskalnych skargi oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności J. Z., nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.