Uzasadnienie
SA/Rz 146/05
Przedmiotem skargi M. L. z dnia 20 stycznia 2004 r. (data złożenia w Sądzie) jest wydane w formie zaświadczenia przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy.orzeczenie lekarskie z dnia 2 stycznia 2003 r., stwierdzające niezdolność skarżącej do wykonywania pracy na stanowisku inspektora działu zarządzania zasobami ludzkimi.
Rozpatrując złożoną skargę Sąd zważył, co następuje
Skarga we wskazanym wyżej przedmiocie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Wskazane w niej orzeczenie nie należy do działań podjętych w sferze wykonywania administracji publicznej, a wyłącznie tego rodzaju działania mogą zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. O takim zakresie działania sądu decyduje przede wszystkim unormowanie zawarte w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§3 tego artykułu).
Szczegółowa regulacja dotycząca trybu wydawania zaświadczeń lekarskich zawarta jest w wydanym na podstawie 179 § 4 i 229 § 8 Kodeksu pracy rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy "(Dz. U. Nr 69 poz. 332 ze zm.).
Zgodnie z jego § 3 ust. 4 orzeczenia lekarskie po przeprowadzonych badaniach wydawane są w formie zaświadczeń. Na podstawie wyników badań lekarz wydaje orzeczenie o braku lub istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na określonym stanowisku. Jeżeli pracownik lub pracodawca nie godzi się z treścią wydanego orzeczenia, może wystąpić w ciągu 7 dni od dnia jego wydania z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania. Ponowne badanie jest przeprowadzane w wojewódzkim lub międzywojewódzkim ośrodku medycyny pracy, właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy lub siedzibę pracodawcy. Orzeczenie lekarskie wydane na podstawie ponownego badania jest ostateczne (§5 ust. 1, 2 i 4 tego rozporządzenia).
W rozpoznawanej sprawie po przeprowadzeniu badań profilaktycznych skarżąca zaświadczeniem lekarskim z dnia 7 listopada 2003 r. wydanym w Poradni Medycyny Pracy Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego została uznana za zdolną do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Na skutek wniosku pracodawcy o ponowne zbadanie skarżącej, w dniu 2 stycznia 2003 r. w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy zostało wydane zaświadczenie o niezdolności do wykonywania przez nią pracy z uwagi na przeciwwskazania zdrowotne. Zgodnie z treścią powołanych przepisów, orzeczenie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania jest ostateczne. Znajduje to potwierdzenie w załączonej do skargi przez M. L. kserokopii pisma Instytutu Medycyny Pracy z dnia 19 marca 2004 r., informującego skarżącą o wcześniejszym wyczerpaniu przewidzianego prawem trybu postępowania.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że ani Kodeks pracy, ani w/w rozporządzenie nie przewidują zaskarżenia do sądu administracyjnego wydanych na jego podstawie orzeczeń lekarskich, bowiem nie mieszczą się one w kategoriach spraw wymienionych w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a., a w szczególności w zakresie § 2 pkt 4 tego artykułu (ustawa Wymaga aby wymienione w nim akty i czynności zostały podjęte w sferze wykonywania administracji publicznej, a za takie nie mogą być uznane). Wyklucza to tym samym drogę postępowania przez tym sądem, a wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Powyższe przemawia za uznaniem cywilnoprawnego charakteru czynności związanych z wydawaniem zaświadczeń lekarskich, których skutki w postaci konkretnych decyzji pracodawcy będą podlegać zaskarżeniu do sądu pracy.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem rozstrzyganie tego rodzaju spraw nie wchodzi w zakres kognicji sądów administracyjnych, złożona skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu.
Z tej przyczyny Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.