Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2015 r. A Sp. z o.o. z/s w G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w sprawie wymierzenia wyżej wymienionej Spółce kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie o nazwie [...] oznaczonym nr [...], tj. poza kasynem gry.
Poza zarzutami odnoszącymi się do kwestionowanej decyzji strona skarżąca zawnioskowała o wstrzymanie wykonania opisanej powyżej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. Uzasadniając swe stanowisko Spółka wskazała, że za uwzględnieniem jej żądania przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Wykonanie decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) skarżącej, kwestionowana decyzja opiewa na kwotę 12 000 zł, co zważywszy na wysokość kapitału zakładowego – 5 000 zł doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i uniemożliwienia prowadzenia działalności przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku strony skarżącej wynika, że dotyczy on wstrzymania decyzji organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek w tym zakresie.
Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Natomiast ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu.
Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne – (postanowienie NSA z 22.02.2008 r., sygn. II OZ 131/08, publ. baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). To obowiązkiem strony wnoszącej o udzielenie ochrony tymczasowej jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4.10.2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18.05.2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że aby Sąd mógł dokonać oceny zasadności wniosku koniecznym jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jakim jest w niniejszej sprawie A Sp. z o.o. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych danych strona wnioskująca nie przedłożyła, a jej twierdzenia o utracie płynności finansowej a tym samym niemożności prowadzenia działalności gospodarczej, są gołosłowne.
Brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Końcowo Sąd zauważa, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.