Uzasadnienie
Przedmiotem skargi "A." Sp. z o.o. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] o odmowie przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił m.in. przepis art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), zgodnie z którym, zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 ustawy, tj. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielone przed dniem jej wejścia w życie, nie mogą być przedłużane.
Zarzuty skargi zasadniczo dotyczą naruszenia przepisów procedury legislacyjnej i koncentrują się na zagadnieniu wpływu braku notyfikacji przez ustawodawcę krajowego ustawy o grach hazardowych Komisji Europejskiej, w tym błędnej wykładni systemowej polegającej na wadliwym przyjęciu, że art. 138 ust. 1 nie jest "przepisem technicznym" w rozumieniu art. 1 pkt 4 i 11 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L 204, s.37).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"; postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą P 4/14.
W powołanym postanowieniu NSA przedmiotem analizy uczynił m.in. kwestię konstytucyjności przepisów ustawy o grach hazardowych związaną z brakiem notyfikacji jej przepisów przez ustawodawcę krajowego Komisji Europejskiej i wynikającą z tego możliwość ich stosowania, m.in. w kontekście art. 91 ust. 3 Konstytucji RP.
W ocenie Sądu, zarzuty skargi w znacznej części dotyczą prawidłowości zastosowania w sprawie przepisów powołanej ustawy, zatem udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne NSA dotyczące zachowania trybu uchwalenia ustawy o grach hazardowych, będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z tego względu Sąd postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia zawisłej przed Trybunałem sprawy P 4/14.
W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.