Uzasadnienie
Przedmiotem skargi TB jest opisana w sentencji postanowienia decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. nr [.] nakazującej TB rozbiórkę budynku rekreacji indywidualnej, tzw. domku typu holenderskiego, usytuowanego na działce nr [.] /2 w [.], na części dzierżawionej przez TB, stanowiącej własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym przez [.].
W dniu 13 września 2016 r. wpłynęło do Sądu oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi z uwagi na to, że sprzedał ww. obiekt.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Zaznaczyć należy, że przepisy Ppsa nie przewidują w ww. sytuacji możliwości wstąpienia w miejsce skarżącego innej osoby (nabywcy obiektu objętego decyzją). Decydujące dla bytu sprawy jest oświadczenie skarżącego, jako dysponenta skargi. Nie jest ponadto Sądowi wiadome, kto stał się nabywcą obiektu, ponieważ pismo pełnomocnika skarżącego nie podaje żadnych danych na jego temat.
O zwrocie wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa, ponieważ cofnięcie skargi nastąpiło przed rozprawą.