Uzasadnienie
W dniu 25 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J.C. podpisana przez działającego jego imieniem radcę prawnego D.D. na opisane w sentencji postanowienie.
Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 25 i 30 listopada 2022 r. wezwano radcę prawnego D.D. do odpowiednio uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Zarządzenia doręczone zostały 14 grudnia 2022 r. i zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania będzie skutkować odrzuceniem skargi. Pełnomocnictwo nie zostało nadesłane, a wpis nie został uiszczony.
W dniu 22 grudnia 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo złożone przez występującego w imieniu skarżącego radcę prawnego D.D., nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego 21 grudnia 2022 r., w którym oświadczył, że skarżący cofa skargę w powyższej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.
W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi. Odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do ich uzupełnienia został skutecznie doręczony występującemu w charakterze pełnomocnika strony skarżącej radcy prawnemu, zatem siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upływał 21 grudnia 2022 r. Braki nie zostały uzupełnione. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych.
Sąd odnosząc się do świadczenia skarżącego o cofnięciu skargi wskazuje, że cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną czyli taką, która albo nie jest obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi albo której braki zostały w terminie uzupełnione. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 5/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto wnosząc pismo w którym cofnięto skargę, tytułujący się pełnomocnikiem skarżącego radca prawny D.D. nadal nie dołączył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Zatem dokonanie tej czynności przez osobę niemającą takiego umocowania nie może zostać uznane za skuteczne.
Dlatego w niniejszej sprawie skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta i podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych i fiskalnych na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zmianami).