Uzasadnienie
W skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 3.01.2012 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 21.11.2011 r., nr [...] nakładającą na J.N. i K.N. obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego skarżący J.N. i K.N., reprezentowani przez radcę prawnego, zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
Na uzasadnienie wniosku podano, że wykonanie decyzji wiązać się będzie ze znaczną szkodą majątkową w postaci kosztów wykonania projektu budowlanego zamiennego. Jego poniesienie może okazać się niepotrzebne w sytuacji, gdy rzeczywisty przebieg granicy między działkami nr [..] i [..] ustalony z zachowaniem zasad dotyczących postępowania dowodowego okaże się zgodny z wynikami pomiarów dokonanych na gruncie w oparciu o znaki graniczne. Szkoda ta nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozpoznanie zgłoszonego wniosku następuje bez badania zasadności skargi. Ogranicza się do oceny, czy w świetle materiału aktowego oraz uzasadnienia wniosku istnieje niebezpieczeństwo (prawdopodobieństwo) nastąpienia skutków określonych w przepisie art. 61 §3 P.p.s.a. Sąd administracyjny zasadniczo nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego, lecz orzeka na podstawie akt i w granicach danej sprawy. Na tej podstawie dokonuje oceny, czy w świetle uzasadnienia wniosku i charakteru aktu lub czynności spełnione zostały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji. Z tego powodu na wnioskodawcach ciąży obowiązek dbałości o własne interesy przez uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za zasadnością zgłoszonego żądania. Powinni zatem wykazać możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, wymagających dużych nakładów sił i środków dla przywrócenia poprzedniego stanu rzeczywistości lub stanu niebezpieczeństwa nastąpienia szkody oraz jej rozmiarów, które muszą być znaczne, a więc większe niż zwykłe konsekwencje wykonania aktu.
Jedynie w przypadkach oczywistych, kiedy wystąpienie przesłanek z art. 61 §3 p.p.s.a. można stwierdzić także bez ich uprawdopodobnienia przez wnioskodawców, Sąd może taki nieuzasadniony należycie wniosek uwzględnić.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że wniosek zawierał lakoniczne uzasadnienie, na podstawie którego nie było możliwe dokonanie oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 §3 P.p.s.a. W szczególności nie wykazano sytuacji majątkowej wnioskodawców, ani przewidywanych kosztów sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. To zaś uniemożliwia ustalenie, w jakim zakresie wykonanie projektu budowlanego zamiennego może wpłynąć negatywnie na sytuację majątkową inwestorów, którzy w związku z realizowaną inwestycją dokonują pewnych (choć nie wyjaśnionych przez wnioskodawców) nakładów finansowych. Trudno zatem przyjąć, że zwykłe wykonanie obowiązku wynikającego z objętych skargą decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreślono wyżej, w powołanym przepisie mowa jest o znacznej szkodzie, do której nie zalicza się zwykłych konsekwencji wykonania decyzji. Mają to być okoliczności dodatkowe, które mogą zostać spowodowane tym, że decyzja zostanie wykonana przez poddaniem jej kontroli sądu administracyjnego.
Biorąc zatem pod uwagę, że przedmiotem skargi jest ostateczna w administracyjnym toku dwuinstancyjnego postępowania decyzja i wniosek nie zawierał przekonywającego uzasadniania przesłanek wytrzymania, a których Sąd nie ustalił działając również w tym zakresie z urzędu, należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 §3 i §5 P.p.s.a.