Uzasadnienie
Skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję wniosła r.pr. N. O. podając, że działa imieniem Spółki, a do skargi dołącza m.in. "pełnomocnictwo substytucyjne x1".
Ponieważ skarga nie zawierała wskazanych w niej załączników, ani też innych dokumentów, z których wynikałoby umocowanie N. O. do działania imieniem Spółki, zarządzeniem z dnia 16 listopada 2015 r. wezwano ww. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA w Rzeszowie. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 24 listopada 2015 r. N. O. nadesłała pełnomocnictwo substytucyjne udzielone jej przez r.pr. D. D., do występowania w charakterze pełnomocnika Spółki, "w zakresie wskazanym w pierwotnym umocowaniu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarżąca w wyznaczonym terminie nie wykazała, aby legitymowała się upoważnieniem do reprezentowania Spółki przed WSA w Rzeszowie, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo, z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku, gdy pierwszą czynnością procesową jest wniesienie skargi, pełnomocnik jest zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa wraz ze skargą, ponieważ jego brak stanowi zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 Ppsa, brak formalny skargi.
W niniejszej sprawie wezwanie wystosowane do zawodowego pełnomocnika zawierało jasne i precyzyjne wskazanie, że winien on wykazać stosownymi dokumentami upoważnienie do działania imieniem Spółki przed Sądem. Tymczasem osoba powołująca się na udzielone jej pełnomocnictwo nadesłała wyłącznie pełnomocnictwo substytucyjne, które nie mogło zostać uznane za dokument, uprawniający ją do działania jako mandatariusz skarżącej. Do nadesłanego pełnomocnictwa substytucyjnego nie dołączono bowiem dokumentu pełnomocnictwa udzielonego przez organ upoważniony do reprezentowania Spółki r.pr. D. D., wobec czego Sąd nie mógł zweryfikować "zakresu wskazanego w pierwotnym umocowaniu" udzielonego upoważnienia. Tym bardziej, że wezwanie Sądu skierowano do osoby zawodowo trudniącej się reprezentowaniem stron i posiadającej niezbędną wiedze prawniczą w zakresie należytego udokumentowania upoważnienia udzielonego jej przez osobę prawną.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.