Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi: podpisania skargi, złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 17 listopada 2016 r. W dniu 28 listopada 2016 r. strona skarżąca dokonała przelewu kwoty, w dniu 30 listopada 2016 r. uzupełniła pozostałe braki skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Powinna zostać podpisana (art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r., poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), opłacona (art. 220 §1 P.p.s.a.), jak również powinien do niej zostać dołączony dokument potwierdzający umocowanie do jej wniesienia (art. 29 P.p.s.a.).
Jeżeli skarga nie czyni zadość powyższym wymaganiom Sąd wzywa do ich uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 §3 P.p.s.a., w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Jednocześnie zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Kierowane do strony skarżącej wezwania o uzupełnienie powyższych braków zostało doręczone w dniu 17 listopada 2016 r. (dowód zwrotne potwierdzenie odbioru – akta sądowe –k. 23.) Wyznaczony termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem 24 listopada 2016 r.
W związku z powyższym obciążenie rachunku bankowego na wymaganą kwotę 400 zł w dniu 28 listopada 2016 r., pozostałych braków w dniu 30 listopada 2016 r. (data nadania przesyłki – śledzenie przesyłek Tracking) nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie wyżej cytowanych art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.