Uzasadnienie
W dniu 2 listopada 2015 r. (data wpływu) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo GS wniesione przez niego do Kolegium za pośrednictwem platformy e-PUAP, choć adresowane do Sądu, zawierające skargi na dwie decyzje Starosty Powiatu art. 127 z dnia [.] września 2015 r.:
- 1) nr [.] w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii C, C+E,
- 2) nr [.] w sprawie skierowania na kontrole sprawdzenie kwalifikacji.
Z uwagi na wniesienie skarg z pominięciem organu, którego akt stał się przedmiotem zaskarżenia stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", pismo to przesłano Staroście Powiatu [...] w celu nadania skargom prawidłowego biegu. Skargi ponownie wpłynęły do Sądu w dniu 18 listopada 2015 r.
W odpowiedzi na powyższe Starosta Powiatu [.] wyjaśnił, że w dniu [.] września 2015 r. wydano decyzję o zatrzymaniu GS prawa jazdy kategorii C, C+E i zobowiązano go do zwrotu dokumentu prawa jazdy ze względu na przekroczenie 24 punktów przypisanych na naruszenie przepisów ruchu drogowego, tyle że została ona opatrzona nr [.]. W decyzji zawarto pouczenie o prawie wniesienia odwołania do właściwego organu wyższego stopnia, jako że był to akt wydany w pierwszej instancji. Wniesienie skargi uznano zatem za przedwczesne, bez wyczerpania dostępnych w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, a skargę jako niedopuszczalną z tego powodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Analiza akt sprawy wykazała, że przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji z dnia [.] września 2015 r. nr [.], którą zatrzymano skarżącemu prawo jazdy kategorii C, C+E i zobowiązano go do zwrotu dokumentu prawa jazdy. Skarżący zapewne na skutek omyłki pisarskiej podał w skardze nr [.]. Okoliczność ta nie ma jednak istotnego wpływu na losy skargi, która jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na decyzję administracyjną jej wniesienie dopuszczalne dopiero po wyczerpaniu tryb odwoławczego określonego art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "Kpa". Pouczenie o prawie wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego zawarte było w zaskarżonej decyzji. Pomimo tego skarżący wywiódł skargę do sądu administracyjnego czyniąc przedmiotem jej zaskarżenia decyzję Starosty Powiatu [.] (w aktach administracyjnych Kolegium o nr [.] dołączonych do sprawy II SA/Rz 1524/15 znajduje się jednak pismo skarżącego z dnia 12 października 2015 r. oraz nr [.] dołączonych do sprawy II SA/Rz 1511/15, nazwane "skargą" na obie ww. decyzje, adresowane do SKO w [.]).
Mając zatem na względzie tę okoliczność skargę uznać należało za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 Ppsa. Wbrew dyspozycji art. 52 § 1 Ppsa skarżący nie wyczerpał bowiem przed wniesieniem skargi przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W tej sytuacji zbędne było wzywanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci braku podpisu. W myśl art. 222 Ppsa nie wzywano także o wpis.