Uzasadnienie
S. Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 19 października 2022 r. nr BP.502.172.2022.1186.ML6.282072 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr WITD.DI.0152.W.VI0206/3/22 o nałożeniu na wymienioną Spółkę kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii V. W podstawie prawnej tej decyzji wskazane zostały m. in. art. 64 oraz art. 140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a."), właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Organ ten ma siedzibę w Warszawie, tj. na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.). Przepis art. 13 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r., Nr 89, poz. 506 ze zm.), jednak odnosi się on tylko do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.).
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest pochodnym wydania przez [...] WITD decyzji na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, a zatem nie ma do niej zastosowania rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. Nie dotyczy nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, lecz kar o których mowa w art. 140aa Prawa o ruchu drogowym.
Stwierdzić zatem należy, że właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Uwzględniając powyższe tut. Sąd uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw.
z art. 13 § 2 P.p.s.a.