Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1594/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę W. Z. i M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Nadto sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, także po uprawomocnieniu się wyroku. Nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 P.p.s.a.).
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego w wierszu 13 od góry komparycji powołanego wyżej wyroku z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1594/16 mylnie podano imię skarżącego – "A." zamiast "W.".
Z akt sądowych i administracyjnych sprawy oraz z uzasadnienia ww. wyroku jednoznacznie wynika, że skarga w niniejszej sprawie została złożona przez W. Z. i M. Z. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił sprostować komparycję wyroku i orzec jak w sentencji postanowienia.