Uzasadnienie
W dniu 16 listopada 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zwanej dalej "Spółką", reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika na opisaną na wstępie decyzję. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo z dnia 24 marca 2015 r. udzielone przez Prezesa Zarządu Spółki – K.K. zawierające umocowanie dla radcy prawnego M.G. do reprezentowania Spółki m. in. przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z tego samego dnia wezwano profesjonalnego pełnomocnika Spółki do usunięcia - w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS aktualny na dzień udzielonego pełnomocnictwa zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nie uzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 23 listopada 2016 r. W dniu 30 listopada 2016 r. jako uzupełnienie braków formalnych skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego nadana została na adres Sądu przesyłka zawierająca kserokopię nie poświadczoną za zgodność z oryginałem odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego dot. skarżącej Spółki aktualnego na dzień 16 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem nie uzupełniono jej braków formalnych.
Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu. Za tego rodzaju brak należy uznać brak dokumentu potwierdzającego umocowanie podpisującego skargę w imieniu spółki. Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 P.p.s.a., by wykazać swoje umocowanie.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się za prawidłową praktykę wzywania wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06, LEX nr 340187). Zgodnie z art. 48 § § 3. P.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, a po myśli art. 48 § 4 P.p.s.a. zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego.
Nadesłana kserokopia odpisu z KRS – u nie może korzystać z mocy dokumentu urzędowego (taki bowiem charakter ma jedynie oryginał lub kserokopia poświadczona za zgodność, zgodnie z obowiązującymi regulacjami) zatem jej przedłożenie w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie umocowania do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej jest równoznaczne z nieuzupełnieniem tychże braków (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. 29 marca 2012 r., sygn. akt II SAB/Go 7/12, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2655/13 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.).
W związku z powyższym Sąd uznał, iż Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi, o które była wzywana, co skutkowało odrzuceniem skargi w pkt I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu w pkt II sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.