Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 15 grudnia 2014r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał L.Ł. do: usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych wniesionej przez niego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa, poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. Do zarządzeń dołączono pouczenia, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do ich treści w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia będzie odrzucenie skargi.
Wezwania skutecznie doręczono skarżącemu przy zastosowaniu tzw. doręczenia zastępczego. Instytucja ta uregulowana została w art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a". Stosownie do jego brzmienia: jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Odbiór przesyłki zawierającej ww. wezwania adresowanej do skarżącego pokwitował dorosły domownik: żona skarżącego – M.Ł. w dniu 19 grudnia 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 10 akt sądowych). Zatem termin do ich usunięcia upływał z dniem 28 grudnia 2014r. Mimo upływu zakreślonego terminu powyższych braków skargi nie usunięto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a", Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie jej braków formalnych.
Skarżący mimo pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niewykonania wezwań, nie uczynili im zadość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.