Uzasadnienie
J. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skarżąca uiściła wymagany od powyższej skargi wpis w kwocie 100 zł. Po otrzymaniu odpisu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji wymieniona złożyła zażalenie, wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że nie posiada żadnego dochodu, będąc osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, na utrzymaniu męża, który z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskuje kwotę 1450 zł brutto. Do wspólnego gospodarstwa domowego wchodzi jeszcze urodzona w styczniu bieżącego roku córka. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że miesięczne koszty utrzymania lokalu, w którym mieszka w raz z rodziną wynoszą ok. 600 zł, a pozostały dochód pochłaniają wydatki na wyżywienie, środki czystości i odzież. Strona nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym oszczędności pieniężnych.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
W myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zwolnienie od kosztów sądowych, o które ubiega się skarżąca wchodzi w zakres tzw. częściowego prawa pomocy. Adresatem takiego wsparcia jest osoba, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o czym stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zasadniczo jednak to strona postępowania sądowego zobligowana jest do pokrycia łączących się z nim wydatków, a wskazuje na to brzmienie art. 199 P.p.s.a. Zatem wstępując na drogę sądową strona winna zaoszczędzić środki potrzebne do sfinansowania kosztów powyższego. W pewnych jednak sytuacjach poczynienie takich oszczędności nie jest możliwe, bowiem musiałoby się odbyć kosztem uszczerbku w podstawowych potrzebach. Wówczas możliwe jest skorzystanie z pomocy Państwa.
Przechodząc do okoliczności niniejszego wniosku stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Dotyczy zwolnienia strony od kosztów sądowych. Wprawdzie ich jednostkowa wysokość w sprawie nie jest duża, np. obecnie na wymienionej spoczywa obowiązek uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od złożonego przez nią zażalenia, jednak biorąc pod uwagę niski dochód trzyosobowej rodziny uzasadnionym jest udzielenie żądanego wsparcia. Skarżąca nie dysponuje własnym dochodem, nie posiada jakiegokolwiek majątku tak ruchomego, jak i nieruchomego. Pozostaje na utrzymaniu męża, który z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje kwotę 1450 zł brutto. Z wniosku złożonego przez stronę pierwotnie na niewłaściwym formularzu (tj. PPPr) wynika ponadto, że pomagają jej finansowo rodzice.
Z wymienionych względów uznano, że właściwym jest uwzględnienie żądania strony, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.