Uzasadnienie
A S.A. w [...] Oddział [...] złożyła do WSA w Rzeszowie skargę na opisane w sentencji postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 17 października 2022 r. nr I-III.7722.16.2.2022 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Z uwagi na braki formalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 16 grudnia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 12 egzemplarzy odpisów skargi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.").
Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższych braków formalnych w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 22 grudnia 2022 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
Termin do uzupełnienia braków skargi minął bezskutecznie dnia 29 grudnia 2022 r. (czwartek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Nadto zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak uzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisów skargi skutkuje, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucenie skargi.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została wezwana do nadesłania 12 egzemplarzy odpisów skargi oraz przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS).
Mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku strona skarżąca nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Nie nadesłała także żądanych odpisów skargi.
Powyższe powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.