Uzasadnienie
Skarżący M. D. złożył do sprawy o sygn. II SA/Rz 162/13, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych. Sprawa o podanej sygnaturze nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA). Na aktualnym etapie postępowania strona powinna pokryć wpis sądowy w wysokości 500 zł z tytułu złożenia skargi.
W treści uzasadnienia wniosku podano następujące fakty: skarżący M. D. zamieszkuje samotnie w liczącym 30 lat domu. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 1200 zł. Z tej kwoty zmuszony jest pokrywać opłaty za utrzymanie lokalu, kupować żywność oraz leki. Strona podkreśla że jest osobą mocno schorowaną, nie posiada oszczędności. W skład majątku nieruchomego strony wchodzi oprócz domu także nieruchomość rolna o pow. 2,3 ha. Dochód brutto wnioskującego stanowi wysokość 1531,91 zł i pochodzi z emerytury.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony, zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Żądanie skarżącego obejmuje tylko jedną z instytucji składających się na prawo pomocy - zwolnienie od kosztów sądowych. Na tak określane koszty składają się opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na zakreślone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że strona skarżąca nie jest wystarczająco zdolna do pokrycia wszystkich kosztów sądowych niniejszej sprawy. Dochody M. D., wobec poziomu cen za dobra i usługi o znaczeniu podstawowym dla osoby fizycznej są zdecydowanie zbyt niskie, aby mogły wystarczyć do opłacenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł jak i zaspokojenia elementarnych potrzeb w postaci leków, żywności, opłat związanych z utrzymaniem lokalu. Nie można pominąć, że Skarżący cierpi na liczne schorzenia, co w oczywisty sposób generuje zwiększone wydatki na zakup lekarstw oraz wizyty u specjalistów. Według złożonego w piśmie z dnia 22 lutego 2012 r. oświadczenia ciężary z tym związane pochłaniają w skali miesiąca kwotę 300 zł.
Jednocześnie, mając na uwadze wyjątkowy charakter prawa pomocy, nie można pominąć, iż strona dysponuje lokalem mieszkalnym, nieruchomością rolną oraz stałą kwotą dochodów. Te składniki majątku nie pozwalają przyznać prawa pomocy poprzez pełne zwolnienie od kosztów sądowych. Zdaniem rozpoznającego wniosek, uiszczenie kosztów sądowych w kwocie 50 zł nie spowoduje żadnego zagrożenia dla egzystencji strony wnioskującej o prawo pomocy. Jednocześnie pokrycie tej kwoty wypełni obowiązek wynikający z zasady odpowiedzialności za finansowe koszty działań procesowych. Zasada ta znajduje oparcie w art. 214 _@POCZ@__@KON@_§ 1 p.p.s.a., który stanowi: jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 50 zł, oznacza, że strona poza kwotą wpisu sądowego 50 zł, nie będzie zobowiązana w przyszłości pokryć jakichkolwiek kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków (np. wpisu od skargi kasacyjnej). Wykluczenie tych ciężarów finansowych, jest adekwatne do ujawnionego w toku postępowania poziomu zdolności majątkowej M. D. Wobec wskazanych wyżej okoliczności zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 4 p.p.s.a. Orzeczono więc o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.