Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/Rz 1628/16 oddalił skargę A S.A. w [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencyjnego.
Pismem z dnia 21 lipca 2016 r. (26 kwietnia 207 r. data wpływu do Sądu) ustanowiony przez uczestnika postępowania A. R. pełnomocnik z wyboru – adwokat E. M. zawnioskowała o uzupełnienie ww. wyroku WSA w Rzeszowie w przedmiocie rozstrzygnięcia co do wniosku o zasądzenie na rzecz A. R. od skarżącego AS.A. z/s w [...] kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - zwanej dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.).
Odnosząc powyższe regulacje do wniosku pełnomocnika o uzupełnienie wyroku należy stwierdzić, że wniosek w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady ponoszenia kosztów związanych z udziałem w sprawie oraz zasady i przesłanki zwrotu kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa) regulowane są w Dziale V Rozdział 1 - zatytułowanym "Zwrot kosztów postępowania między stronami" - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Niemniej jednak wyjaśnić należy, że w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego, w określonych w ustawie sytuacjach. Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § P.p.s.a.
Powyższe oznacza, że zwrot niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę, możliwy jest w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd. A contrario, zwrot kosztów postępowania nie przysługuje stronie w razie nieuwzględnienia jej skargi tj. jej oddalenia.
Nie jest więc możliwe zasądzanie kosztów postępowania np. na rzecz organu, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ani też przyznawanie zwrotu kosztów postępowania od którejkolwiek ze stron uczestnikowi postępowania.
Jak już wyżej zaznaczono w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, będącymi sądami pierwszej instancji, obowiązuje zasada, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 – czym stanowi art. 209 P.p.s.a. Nie jest, więc możliwe zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz uczestnika postępowania od którejkolwiek ze stron (skarżącego czy też organu).
W okolicznościach sprawy skarga A S.A. została oddalona, a zatem koszty postępowania obciążają stronę skarżącą. To zaś nie wymagało zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia w wyroku. Sąd nie był zobowiązany do zamieszczenia z urzędu we wskazanym powyżej wyroku orzeczenia w przedmiocie wynagrodzenia ustanowionego z wyboru przez uczestnika postępowania adwokata. To zaś czyni wniosek o uzupełnienie wyroku za niezasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji