Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2016 r. nr [...], stwierdzające, że odwołanie M. S. (dalej: podatnik/skarżący) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Organ przyjął, że datą doręczenia decyzji podatnikowi jest 12 sierpnia 2016 r. zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Odwołanie zostało nadane na poczcie w dniu 29 sierpnia 2016r., a zatem - w ocenie organu - z uchybieniem ustawowego terminu. Strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego istniały przesłanki do wydania postanowienia na podstawie art.228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu, w sytuacji, gdy decyzja organu pierwszej instancji została doręczona pełnomocnikowi podatnika w dniu 16 sierpnia 2016 r. oraz naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez jego zastosowanie, w sytuacji, gdy odwołanie nie zostało wniesione po upływie terminu.
W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie, a organ błędnie przyjął za datę doręczenia decyzji dzień 12 sierpnia 2016 r. W tej dacie decyzja została nadana przez organ pierwszej instancji, czego dowodem jest wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej, natomiast odbiór decyzji nastąpił w dniu 16 sierpnia 2016r., co z kolei wynika z prezentaty przybitej na kopercie, w której decyzja doręczona została pełnomocnikowi. Skarżący dołączył do skargi jako dowody w sprawie: kopertę, w której została doręczona decyzja organu pierwszej instancji oraz wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej na okoliczność wykazania, że organ błędnie przyjął datę nadania przesyłki jako datę jej odbioru. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bądź "uchylenie i umorzenie przedmiotowego postępowania."
Ponadto w piśmie procesowym z dnia 21 marca 2017r. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z pisma Poczty Polskiej, w którym stwierdzono - w odpowiedzi na reklamację - że przedmiotowa przesyłka została doręczona adresatowi w dniu 16 sierpnia 2016 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonym postanowieniu. Organ stwierdził, że wydruk ze strony Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek nie jest dokumentem urzędowym, który mógłby obalić domniemanie wynikające z prawidłowo sporządzonego zwrotnego potwierdzenia odbioru, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 12 sierpnia 2016r. tj. zgodnie z datą pieczęci (prezentaty) na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz zgodnie z datą wpisaną na tym potwierdzeniu przez doręczyciela. Dodał, że podnoszone w skardze okoliczności mogłyby być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest zasadna.
Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy ustalenia daty doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.
W ocenie Sądu błędnie przyjął Dyrektor Izby Celnej, że datą doręczenia tej decyzji jest 12 sierpnia 2016 r. Wprawdzie na taką datę odbioru wskazuje pieczęć umieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - prezentata kancelarii pełnomocnika podatnika, a także odręczny wpis doręczyciela, jednakże domniemanie wynikające z daty umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie ma charakteru niepodważalnego. W rozpoznawanej sprawie domniemanie to zostało przez skarżącego skutecznie obalone przez przedstawienie dowodów z dokumentów tj. pisma Poczty Polskiej z dnia17 marca 2017r., stanowiącego odpowiedź na reklamację skarżącego w przedmiocie doręczenia przedmiotowej przesyłki oraz wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej - śledzenie przesyłek. Z dowodów tych wynika, że przesyłka o numerze [...] została nadana w urzędzie pocztowym R. w dniu 12 sierpnia 2016 r., a następnie w dniu 16 sierpnia 2016 r. została doręczona pod wskazanym adresem w W. Zdaniem Sądu z powyższych dowodów wynika, że faktyczną datą doręczenia skarżącemu decyzji organu pierwszej instancji był 16 sierpnia 2016 r. Jest to z pewnością bardziej prawdopodobna data doręczenia niż 12 sierpnia 2016 r. kiedy to bezspornie przesyłkę nadano w urzędzie pocztowym w R. Kolejne dni, tj. od 13 sierpnia do 15 sierpnia 2016 r. włącznie, były dniami wolnymi od pracy, a najbliższym dniem roboczym był 16 sierpnia 2016r. Wysoce prawdopodobne jest, że pracownica kancelarii pełnomocnika skarżącego potwierdziła odbiór przesyłki przybijając pieczęć z błędną datą.
W związku z powyższym należy uznać, że Dyrektor Izby Celnej błędnie przyjął, że termin do wniesienia odwołania należy liczyć od dnia 12 sierpnia 2016 r., a co za tym idzie, że odwołanie było spóźnione. Bezspornie bowiem odwołanie zostało wniesione w dniu 29 sierpnia 2016 r., czyli w ustawowym 14-dniowym terminie liczonym od 16 sierpnia 2016 r.
Brak było zatem podstaw do zastosowania przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do argumentów organu zawartych w odpowiedzi na skargę należy stwierdzić, że podnoszone przez skarżącego zarzuty nie mogą być oceniane w kategorii przesłanek przywrócenia terminu, ponieważ instytucja ta ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone, że termin faktycznie został uchybiony, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
Na zasądzone na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowego składają się:
- - uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł,
- - wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł - na podstawie § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Z 2015r., poz. 1804 ze zm.).
- - uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.