Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że strata finansowa na którą w swoim uzasadnieniu powołuje się strona skarżąca stanowi wyłącznie wynik finansowy prowadzonej działalności, nie świadczy o kondycji spółki. Tą z kolei wyznaczają kapitał zakładowy - 5000 zł, środki trwałe - 405.593,50 zł, które wielokrotnie przekraczają wysokość wpisu sądowego - 400 zł. Ponadto strona skarżąca, wbrew twierdzeniom, nie przedstawiła aktualnej sytuacji finansowej. Referendarz zwrócił również uwagę, na to, że strona skarżąca korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika, co rzutuje na ocenę realizacji jej prawa do sądu.
W sprzeciwie od postanowienia strona skarżąca twierdzi, że nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania. Liczba toczących się z jej udziałem postępowań egzekucyjnych, koszty sądowe, świadczą o tym, że nie jest w stanie ponieść opłaty, do której jest aktualnie wzywana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), w zw. z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U poz. 658): w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem wniosku jest przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowy – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie podnieść kosztów postępowania. Ani powoływana przez nią strata finansowa ani też toczące się względem niej postępowania egzekucyjne nie mogą przesądzać takich wniosków.
Strata jest wyłącznie wynikiem finansowym działalności i nie musi świadczyć o braku środków, zwłaszcza w sytuacji gdy wysokość kapitału zakładowego i posiadanych środków trwałych wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu sądowego.
Strona skarżąca wbrew twierdzeniom nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających jej bieżącą sytuację finansową, ani też rachunków bankowych.
W związku z powyższym nie można ocenić jej, możliwości płatniczych. Wobec braku powyższych informacji nie sposób również ocenić jaki wpływ na jej sytuację majątkową mają toczące się względem niej postępowania egzekucyjne, na które się powołuje. Należy przy tym zwrócić uwagę, że z przedstawionych dokumentów wynika, że egzekucja została skierowana głównie do wierzytelności wynikających z nadpłaconych podatków, należności celnych, których dłużnikiem był: Dyrektor Izby Celnej w Kielcach, Urząd Celny w Pruszkowie, Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, Dyrektor Izby Celnej w Gdyni, Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie, Urząd Celny II w Warszawie, Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa – Praga, Izba Celna w Kielcach, a nie do posiadanego majątku. Zajęcia z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank Polskiej Spółdzielczości dotyczą dwa zawiadomienia na łączną kwotę 48.000 zł.
Mając to wszystko na uwadze Sąd stwierdza, że strona skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.