Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Województwa Podkarpackiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 16 października 2014 r. nr SKO.4171.26.1111.2014. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Nowy Żmigród z 27 sierpnia 2014 r. nr IOŚ.6331.3.2012, zobowiązującą Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Rzeszowie do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, w celu zmniejszenia spływu wód do rowu otwartego przez działki nr 1302, 1305/1, 1305/2, 1303, 1304 w miejscowości Kąty.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Nowy Żmigród z 27 sierpnia 2014 r. W treści uzasadnienia skargi, nie podano jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, ale także inne akty, z tym jednak, że muszą mieścić się "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą akty wydane w pierwszej instancji oraz akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H. Beck 2011, s. 340).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że nie ma przeszkód do rozpoznania przez Sąd wniosku skarżącego obejmującego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie z 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, Lex Polonica nr 1241556).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (aktu organu I instancji) jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącą uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia.
W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09).
Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (w tym przypadku decyzji organu I instancji) powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie skarżące Województwo Podkarpackie ograniczyło się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Nie uprawdopodobniło i nie wskazało z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Jednocześnie zaznaczyć wypada, że Sąd analizując akta sprawy nie dopatrzył się okoliczności mogących świadczyć o możliwości powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.